كارى هست ، سرما و گرما و نرمى و خشن بودن اشياء را نيز حسّ مىكند ، بر انجام كارهاى ابزار و ادوات مختلفى قادر است ، مىتواند همانند چكش ضربه وارد كند ، چون تبر درختان را بشكند ، همانند خيش كشاورزان زمين را شخم بزند ، چون هماوران دوران باستان شمشير به دست گيرد ، هواپيماهاى عصر حاضر را هدايت كند ، قلم موئيس هنرمندان را در دست بگيرد و تابلوئى ترسيم كند ، قلم نويسندگان را در دست بگيرد و شاهكار ادبى بيافريند و يا ميل بافندگى را در دست بگيرد و پوشاك ببافد . . . آرى مىتواند نسلى را نابود كند و مىتواند دست نوازش بر سر بينوايان بكشد ، مىتواند دزدى كند و مىتواند بخشش نمايد ، مىتواند تخم بكارد و مىتواند بمب بيندازد . آرى دست نقش مؤثّرى در چيرگى انسان بر طبيعت دارد و سهم فراوانى در پيشرفت جامعه و بالا رفتن عقل و فرهنگ بشرى دارد . » آرى هنگامى كه انسان يكى از قله‌هاى طبيعت را در پرتو تلاش و تجربه تسخير نمود و يكى از قلعه‌هاى شناخت را فتح نمود ، مشكلات يكى پس از ديگرى حلّ مىشود و پلّه‌هاى پيشرفت را مىپيمايد ، افقهاى جديدى در برابرش باز مىشود و در مسير تكاملى خود پيش مىرود . 6 . ايمان پاها ( فرض اللّه المشى على الرّجلين الى طاعته لا الى معصيته ) ؛ « خداوند بر پاها واجب كرده كه همواره به سوى اطاعت پروردگار گام بردارد و هرگز به طرف معصيت و نافرمانى خداوند حركت نكند . »